Laatste nieuws

(Aalst, 17 april 2008)

Beste vrienden en sympathisanten van SOS Sadish,

Nu we terug zijn uit India kunnen wij jullie uiteindelijk ook met foto’s laten mee genieten van de eenvoudige maar hartverwarmende ceremonie van 31 maart ‘08 ter gelegenheid van de overhandiging van de 60 huisjes die wij met jullie financiële en morele steun hebben kunnen realiseren voor deze vissersgemeenschap in Zuid India. Klik hier voor de foto's.
Nooit zullen wij deze vriendelijke en dankbare gezichten vergeten van de mensen voor wie wij deze huisjes gebouwd hebben. Vanaf 1 april is hun leven veranderd. In zijn toespraak heeft hun leider erop aangedrongen dat wij jullie allen van harte zouden bedanken voor deze enorme steun en solidariteit. Ik verzeker u, het was een heel emotioneel gebeuren met tranen van geluk aan beide zijden.
Opnieuw hebben we kunnen ervaren dat elke negatieve gebeurtenis in het leven ook een positieve betekenis heeft. Wij waren diep bedroefd, kwaad en ontgoocheld toen men ons liet weten dat wij niet voor onze vrienden in New Nemelli Kuppam zouden mogen bouwen. Nu de huisjes er staan en wij alle werkzaamheden op de voet en van nabij hebben kunnen volgen, moeten wij eerlijk erkennen dat wij zonder de hulp van Fr.Arul Devadoss, directeur van Madras Social Service Society, en zijn team ons project nooit met dit resultaat hadden kunnen verwezenlijken. Onze oprechte dank gaat daarvoor dan ook naar hen ; wij hebben er in ieder geval weer een aantal goede Indische vrienden voor het leven aan overgehouden.
Maar …… het is nog niet gedaan !
Aangezien we meer geld hebben moeten uitgeven dan geraamd was voor de funderingen, omdat er op zanderige grond moest gebouwd worden, en elke druppel water om beton en cement te maken moest aangevoerd worden omdat het plaatselijke water te zout was, is er nu nog zo’n 45.000 euro te kort om de gemeenschapszaal volledig af te werken (zie financieel overzicht in bijlage). Wij hebben nu al meer dan 400.000 euro gespendeerd; hierop kunnen wij het niet laten steken.
Van in het begin hebben wij gesteld dat wij deze vissersgemeenschap ook nadien nog wensten verder te steunen met educatieve -, sociale -, medische - en andere kleine projecten. Daarom hebben wij een nieuwe bankrekening geopend waarop giften kunnen overgeschreven worden :
F.V. Thonirevu, Parklaan 12, 9300 Aalst rek.nr.: 001-5520092-92
Wie echter een fiscaal attest wenst voor zijn gift kan overschrijven op rekening nr. van De Vreugdezaaiers, KBC 446.0001381.66 met vermelding “project Thonirevu”.
Mocht er meer geld binnenkomen dan nodig voor de bouw dan zal dit voor deze doeleinden gebruikt worden. U kan het blijven volgen op de website.
Ik weet dat voor velen de tsunami al lang geschiedenis geworden is en het niet gemakkelijk zal zijn om nu nog mensen te vinden die een financiële bijdrage willen leveren voor een project voor tsunami slachtoffers. Doch ben ik er ook van overtuigd dat al diegenen die in het verleden voor dit project gegeven hebben het gedaan hebben omdat ze wisten dat elke euro zou terecht komen bij diegenen voor wie hij gegeven is.
Het resultaat hebt u kunnen volgen en zien. Ik verzeker u dat het nu niet anders zal zijn.

Inhuldiging!

(Mamallapuram, 26 maart 2008)

Op 31 maart worden de 60 (!) nieuwe huisjes officieel ingehuldigd. Bekijk hier het officieel programma. Uiteraard zijn wij van de partij. Binnenkort vind je hier de foto's van deze plechtige dag.. Bedankt om trouw deze site te volgen.

Laatste nieuws ... (en foto's!)

(Mamallapuram, 29 augustus 2007)

Na 3 jaar zal een mooi project voor tsunami slachtoffers uiteindelijk toch gerealiseerd worden. Bekijk hier de foto's ...

Mail from India ... (en foto's!)

(Mamallapuram, 9 mei 2007)

Dear Mr Mon

I visited the Holy Land and was back to office on the 3rd May. It was really a very good experience.

After my return, yesterday I made a visit to Pazhaverkadu and visited the progress of work at Thonirevu village. We have started the work and the pile foundation for the houses is being done. The photos showing the developments are sent in the next mail through kodakgallery.

In the meantime the Piling people would complete their work by 20th May. Since it would be difficult to get them again and it would also be an additional expense, we are proceeding with the Pile Foundation for the Community Hall also. However during your visit on July 16th we shall have the official Foundation Stone laying and Inauguration for the Community Hall.

Every Thursday, we are having weekly meeting at the construction site with the PMC and the Contractor. And regularly we are monitoring the construction work.

Looking forward to your visit, we remain

With kind regards

Fr Arul, MSSS

Eind goed, al goed

(Mamallapuram, 20 februari 2007)

Niet zonder enige opluchting hebben wij gisteren, na meer dan 2 jaar talloze hindernissen te hebben overwonnen, uiteindelijk ons nieuwe project kunnen opstarten : 60 huizen + een gemeenschappelijk multifunctioneel gebouw zullen in de komende maanden opgetrokken worden voor de slachtoffers van de tsunami.

Als vertegenwoordigers van SOS Sadish België en Frankrijk hebben wij op maandag 19 feb. in het bijzijn van zijne excellentie Thiru .K.P.P.Sami, Minister van Visserij van Tamil Nadu, Pater Arul Devadoss van MSSS en tal van hoogwaardigheidsbekleders samen met de bevolking van Thonirevu de symbolische eerste steen gelegd en zo de aanzet gegeven voor een betere toekomst voor een vergeten en verwaarloosde tribale vissersgemeenschap.

Al zijn zij dan niet diegenen waarvoor wij ons project oorspronkelijk hebben opgestart, bij ons vorig bezoek in september hebben wij vastgesteld dat deze mensen onze hulp veel meer nodig hebben dan onze vrienden van New Nemmeli Kuppam. Door een samenloop van omstandigheden gaat nu een vissersgemeenschap, die anders nooit op een degelijk dak boven hun hoofd hadden moeten hopen, voor het eerst uitzicht krijgen op een nieuw bestaan in menselijke omstandigheden.

Onze vriendschap met Sathish en de vissersfamilies van New Nemmeli Kuppam zal echter steeds blijven bestaan. De laatste tijd hebben wij echter ook opgemerkt dat, gezien zij dicht bij een plaats wonen waar steeds meer en meer toeristen komen, zij veel meer hulp krijgen, zowel binnenlandse – als  buitenlandse, dan wij ooit hebben vermoed. Zij gaan er dus ook zeker op vooruit gaan.

Deze morgen hebben wij, op weg naar Mamallapuram, tot onze grote vreugde kunnen zien dat Lions Club Chennai de werken opnieuw heeft aangevat. Zij krijgen binnen kort dus ook de hun beloofde huizen, al zijn het dan niet de onze.

Al bij al dus een heel goede zaak voor iedereen !

Ons project zal, zowel financieel als praktisch, ter plaatse opgevolgd worden door Pater Arul Devadoss van MSSS (Madras Social Service Society) en zijn team. Zij werken in dezelfde streek reeds samen met Caritas Internationaal van België en hebben dus heel wat ervaring op dit terrein. Met hem zijn wij er zeker van dat iedere euro die u ons gegeven hebt nu inderdaad zal gebruikt worden voor wie het bedoeld was. Hij zal ons regelmatig rapporteren en foto’s opsturen naar gelang de werken vorderen. Wat een geluk dat ik deze man bij mijn eerste bezoek aan Chennai kort na de tsunami heb ontmoet. Wie mij beter kent weet echter dat er voor mij meer bestaat dan alleen maar toeval.

Eind juni zou de bouw zo goed als klaar moeten zijn. Tegen mijn volgende bezoek in juli - en dan nogmaals in augustus - zal het er daar dus heel anders uitzien.

Zoals wij van in het begin gepland hadden zullen wij na het voltooien van de bouw regelmatig met de mensen van Thonirevu contact blijven onderhouden. In de mate van onze mogelijkheden willen wij hier in de toekomst kleine projecten opzetten die ook de levensomstandigheden van de vrouwen en de kinderen kunnen verbeteren. Wij houden jullie verder op de hoogte.

Mon

Op bijgevoegde foto’s is er, naast die van de ceremonie van 19 februari, ook een voorbeeld te zien van hoe hun huisjes er zullen uitzien en 2 foto’s van de werf in New Nemmeli Kuppam.

Foto's van de pooja

(20 februari 2007)

Op 19 februari vond de eerste puja (pooja) plaats in Thonirevu. Zoals al eerder vermeld, is een puja een ceremoniële gebeurtenis. Tijdens zo'n puja wordt aan de goden om voorspoed gevraagd voor het nieuwe dorp. U kunt hier - met een warm hart - naar de foto's kijken ...

De officiële eerste steenlegging

(9 februari 2007)

Op 19 februari vindt in het bijzijn van heel wat plaatselijke notabelen (minister, bisschop, ...) en Mon Van der Biest een pooja (puja) plaats ter gelegenheid van de symbolische eerste steenlegging. Bekijk hier de officiële uitnodiging voor deze plechtigheid.

De werken in Thonirevu zijn begonnen !!

(25 januari 2007)

Eindelijk! De werken (foto 1 en foto 2) zijn begonnen. In bijlage vinden jullie de nodige feedback van ons project. Ons eerst volgend bezoek aan ons project staat gepland op 19 februari 2007.

Foto's!

(8 oktober 2006)

Bekijk hier de eerste foto's ...

Eind goed, al goed!

(7 oktober 2006)

Beste vrienden,

Ter herinnering

Het is inderdaad heel lang geleden dat jullie nog enig nieuws van ons project voor New Nemmeli Kuppam hebben gehoord. Zolang we echter geen goed nieuws hadden stuurden wij ook liever geen slecht nieuws de wereld in.

Er is nu licht in de duisternis alhoewel helemaal anders dan hoe we het ons oorspronkelijk hadden voorgesteld.

Omdat wij vaststelden dat het afhandelen van alle administratieve formaliteiten met de Indische overheid heel lang zou kunnen aanslepen hebben wij, na overleg met Caritas Internationaal in Brussel, besloten al ons geld op hun rekening over te schrijven. Wij kwamen met hen overeen dat zij, van zodra wij met de werken zouden starten, het geld naar The Sathish Foundation zouden doorstorten en de financiële opvolging ervan op zich nemen.

Pas half juni dit jaar werd de rekening met FCRA erkenning in India een feit.

De plannen waren klaar, de aannemers waren aangesteld, de grond waarop mocht gebouwd worden was toegekend en Caritas schreef, zoals afgesproken, de eerste 50.000 euro over nog net voor ik  met een groep naar India vertrok.

India, land van verrassingen

Wij zouden op 19 juli in Mamallapuram aankomen en een kleine ceremonie houden voor de start van de werken. Groot was mijn vreugde toen ik bij aankomst vernam dat de eerste 2,800.000 rupees inderdaad op hun rekening was aangekomen.

Nog groter was mijn verbazing toen net op die dag in een plaatselijke krant verscheen dat, aangezien de werken nog steeds niet waren aangevat, ons project door een nieuwe District Collector aan een andere NGO – Lions Club uit Chennai - was toegekend.

Wij hebben nog getracht met  Lions Club en de nieuwe DC te onderhandelen, doch vruchteloos gezien de aanvraag voor een nieuwe NGO door het dorpshoofd zelf was ondertekend. Die durfde of kon om een of andere reden geen bakzeil meer halen, ook niet toen hij onder zware druk kwam te staan van het merendeel zijn dorpelingen, toen die vernomen hadden dat we klaar stonden om met het werk te beginnen, geld en –bij manier van spreken- schop en hamer in de hand.

Waar een wil is, is een weg, ook als het een omweg is.

Het enige wat wij nu nog konden doen was proberen een degelijk alternatief te vinden.

Daarom besloten wij om nogmaals ter plaatse de situatie te gaan bekijken om te proberen met een concrete oplossing naar huis kunnen te komen.

Op 14 september jl. vertrokken Sunita Le Lorrec, als vertegenwoordigster van SOS Sadish Frankrijk, en ik naar India. Voor wij vertrokken had ik contact opgenomen met Pater Arul Devadoss, directeur van de Madras Social Service Society. Deze man, die ik reeds in januari ’05 bij mijn eerste bezoek aan onze vrienden na de tsunami had ontmoet, was van in het begin nauw met de hulp aan tsunami slachtoffers betrokken. Aan hem hadden wij gevraagd of hij ons een alternatief kon aanwijzen en bijstaan bij de uitwerking ervan. Gezien hij reeds verschillende projecten van Caritas in zijn regio opvolgde verwachtten wij een vlotte medewerking.

Samen met hem zijn wij een aantal alternatieven ter plaatse gaan bekijken.  Eén ervan, Thoni Revu – vlak bij Pulicat op zo’n 50 km ten noorden van Chennai, leek ons uiterst geschikt. Wij zouden hier een 60 à 70 huizen en een aantal gebouwen voor gemeenschappelijk gebruik kunnen bouwen voor een “tribal cast” vissersgemeenschap.

Het alternatief gevonden en hoe gaat het nu praktisch verder?

Uit de gesprekken die we  met deze mensen voerden stelden wij vast dat zij zelf zeer goed georganiseerd zijn en blijk geven van een grote solidariteit onder mekaar. De werken en de uitgaven zouden door Pater Arul en zijn team opgevolgd worden en zowel aan Caritas als aan ons gerapporteerd worden

Ons voorstel i.v.m. het alternatieve project en het opdoeken van The Sathish Foundation kwam bij Sathish en Ganesan hard aan maar ook zij kunnen, gezien de situatie, niet anders dan zich bij de feiten neerleggen. Lions zal naar eigen zeggen, op vraag van het dorpshoofd, in New Nemmeli Kuppam 42 huisjes bouwen.

Sunita en ik zijn pas terug uit India. We hebben beiden, zij in Frankrijk en ik in België, Nederland en Abu Dhabi, met al diegenen die nog steeds nauw bij ons project betrokken zijn, de situatie besproken. Er werd  unaniem beslist om voor het nieuwe project van Thoni Revu te gaan.

Wij hebben Pater Arul ingelicht zodat hij met de nodige voorbereidingen zou kunnen beginnen. Wij hebben Caritas op de hoogte gebracht van de wijziging van het project en wij hebben in India opdracht gegeven om The Sathish Foundation op te doeken en het geld naar de FCRA van MSSS over te schrijven.

Op afspraak voor verder nieuws

U kunt hier een aantal foto’s bekijken van o.a. onze recente onderhandelingen ter plaatse en van het terrein waar de huizen zullen gebouwd worden.

Van zodra de werken starten zal Pater Arul ons regelmatig rapporteren aangevuld met het nodige fotomateriaal. Wij houden u via onze website zeker op de hoogte nu ons project voor hulp aan de tsunami slachtoffers in Zuid India uiteindelijk, na bijna 2 jaar, gerealiseerd zal worden.

Namaste

Mon

P.S. Velen onder u, die Sathish en Ganesan persoonlijk kennen, zullen zich, terecht, vragen stellen over hun toekomst en die van hun familie en vrienden. Behalve Ganesan zal iedereen baat hebben bij de tussenkomst van de Indische Lions Club : de verwezenlijking van het project zal weliswaar totaal verschillend zijn van wat wij gepland hadden, maar het belangrijkste is dat het dorp heropgebouwd wordt en dat de inwoners over huizen beschikken i.p.v. hutten, dat de kinderen terug naar school kunnen, enz…

Wij gaan echter in de toekomst nog verder nadenken over de manier waarop wij onze vriendschapsbanden en onze solidariteit met hen kunnen verder zetten buiten de actie van SOS Sadish om. Wij komen hier zeker later op terug, suggesties zijn van harte welkom.

Eindelijk het verlossende nieuws!!!!!

(18 juli  2006)

Wij kunnen jullie met heel veel vreugde meedelen dat onze problemen i.v.m. ons project voor onze vissersvrienden in Mamallapuram sinds begin juli achter de rug zijn.
De FCRA rekening van The Sathish Foundation (de vereniging van onze vissersvrienden) is eindelijk in orde. De feitelijke vereniging werd ontbonden.Het geld wordt nu in schijven (naar gelang de werken vorderen) naar hun rekening overgeschreven. Deze week werd dan ook een eerste schijf van 50.000 euro overgeschreven! Er wordt dus ook een defintieve aanvang genomen met de bouw van de huisjes.
Wij starten dus weer onze website op en houden jullie langs die weg op de hoogte van de werkzaamheden. SOS Sadish is trouwens in New Nemmeli Kuppam van 18 tot 21 juli. We laten jullie binnenkort meedelen in de plaatselijke vreugde!!!

Een verhaal in de vorm van enkele foto's (2)

(13 februari  2006)

New Nemmeli Kuppam, 12 februari '06

Vandaag de laatste dag van de hindhu maand en daarbij is het volle maan. Dit is dè uitgelezen dag in India om eender welk nieuw initiatief op te starten. Is het toeval of niet dat wij hier nu juist bij onze vrienden op bezoek zijn nu alle administratieve perikelen i.v.m. die FCRA rekening zo goed als achter de rug zijn. Vanaf vandaag gaat ons project dus van start en word met de bouw van huisjes begonnen, of eerst de voorbereidende werken natuurlijk. Mr.Kuppuswami belegt deze voormiddag een vergadering met alle mannen van het dorp en geeft daarop een ganse uiteenzetting. Op heelwat plaatsen zijn de werken reeds lang geleden gestart door de overheid of door lang bestaande NGO's; sommigen zijn zelfs al afgewerk. Wij hebben langer moeten wachten omdat we niet aan de voorwaarden voldeden om een FCRA erkenning te krijgen. Maar dat blijkt nu misschien een voordeel te zijn want we horen heelwat negatieve geruchten over slechte constructies, te kleine huisjes en corrupie uiteraard. Onze mensen hier hebben het zeer professioneel aangepakt en hebben zich gehouden aan de voorschriften van de hogere overheid. Onze huisjes zullen dus inderdaad aardebeving bestendig zijn, zoals is voorgeschreven en ze zullen zo groot mogelijk zijn met de voorziening om later eventueel op het dak verder te kunnen bouwen. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe gelukkig de mensen van ons dorp zijn nu uiteindelijk met de bouw van hun huisjes gaat begonnen worden.
Deze namiddag doen we allen samen een puja; een kleine ceremonie om de goden te vragen geluk te brengen voor het ganse project.
Morgen is het loterij en die zal bepalen wie welk huis toegewezen krijgt. De bijgevoegde foto's zeggen meer dan wat ik kan beschrijven. In ieder geval zullen wij hier overmorgen met een opgelucht hart vertrekken. Tegen dat ik hier in april terug kom zal er al heelwat veranderd zijn. Ik hou jullie op de hoogte.
Namaste, Mon, Annik en Santosh

Klik hier voor de foto's ...

Een verhaal in de vorm van enkele foto's ...

(12 februari  2006)

Eén beeld zegt soms meer dan 1000 woorden. We zijn terug bij onze vissertjes. Een verhaal over hoop op een nieuw leven: over bakstenen, lotingen en geluk. Foto's uit het dagelijks leven van onze vissertjes ... met de groeten van Ganeshan en Sadish! Klikken maar ...

Een getuigenis om even stil van te worden ...

(5 november 2005)

Onze vrienden uit Lichtervelde - de familie Goddyn - waren enkele dagen geleden in Mamallapuram. Zij hebben in hun gemeente meer dan 12.000 euro samen gebracht voor ons project. De cheque heeft Mon persoonlijk uit de handen van hun burgemeester mogen in ontvangst nemen. Gezien hun speciale band met het land, ging de familie Goddyn even ter plaatse kijken ... Binnenkort mag je hier de foto's verwachten! Uit het dagboek van Christel:

Op zoek naar Sadish ... Vlak voor het hotel Temple Bay was de motorshop en daar kende men Sadish. Dit wist Thérèse zich te herinneren van een verblijf in het hotel met de groep van Mon. Ganeshan stond ons daar te woord.Geen 10min. Later stond Sadish daar.Een jongeman, vooraan in de twintig, met een lach als een zonnestraal. Ganeshan toonde ons een plan van de huisjes , waarvan de regering eens te meer beloofd had de volgende week mee te beginnen. Knap getekend. We hebben er foto's van genomen. Samen met Sadish zijn we iets gaan drinken in Temple Bay. Wat een contrast met alles wat we in de voorbije dagen zagen. Niettemin smaakte de Kingfisher ons heel goed. Het was immers snikheet en we vergingen van de dorst. Father Bosco, een salisiaan, belast met de coördinatie voor de tsunami slachtoffers, toonde ons in het getroffen gebied enkele centra opgericht door Don Bosco. In sommige ervan waren meisjes sari's aan het stikken voor Kanchipuram, in andere gebouwen stonden typmachines of computers, nog andere werden gebruikt als Tution class voor visserskinderen. (avondonderwijs) of als recreatieruimte. Zo had Bosco al 60 centra kunnen zetten. Hij wou er graag één opzetten voor de kinderen van de vissertjes van Sadish, maar ik heb hem gezegd eerst contact met Mr. Mon op te nemen. Hierna bracht Sadish ons naar zijn dorp. Wat we toen zagen van dichtbij is met geen woorden te omschrijven. Ze leven er in platen gemaakte krotten, mensonwaardig.Vliegen, muggen en ongedierte! Binnen zo'n krot was het om te stikken.Met eerder wantrouwende blik keken de mensen ons aan. Wat hadden zij trouwens niet meegemaakt? In hun ogen lees je nog de angst en vrees.Wat nu weer, schijnen ze te denken. Gelukkig waren er de kinderen. Ze sprongen, dansten en lachten om ons heen. iedereen wou even op de foto. Je kent het wel, hé...'What's your name?' My name is Comedie, Vishnakuma of zoiets...een hoop namen die voor ons onmogelijk te onthouden zijn. Maar de naam 'Mr. Moon' doet hier wonderen. Friends of Mr. Moon? Meteen was het ijs gebroken.Algauw zaten we in de 'krot' van Sadish met een kopje warme thee. 'Sister of Mr. Moon!' Sadish moeder, was zo gelukkig. Toen bracht Sadish ons naar zijn verwoeste dorp.Kleren onder 't zand, resten vissersnetten, hier en daar een schoen., brokstukken alom.....Sommige vissershutten waren zo'n 200m ver weggespoeld.Toen Sadish op het betonnen blokje ging staan, waar ooit  hun hutje had gestaan, kwam ons gemoed vol. Hier kom ik zitten, zei hij, als ik wat tot rust wil komen. We hebben hem in onze armen gehouden. De nood aan een warme knuffel is hier immens groot. Toen toonde Sadish ons hun voorlopige, nieuwe hutten. Toch wel comfortabelder dan hun huidige verblijf. Volgende week zouden ze moeten verhuizen en zou het hele huidige dorpje platgewalst worden en met de bouw van de betonnen huizen gestart worden. Ik zag twijfel in zijn ogen. Hoeveel keer werd hen dit al niet beloofd. Er was toch activiteit rond de nieuwe hutten. Ze waren groeven aan het maken en er werd met buizen gesleurd. Misschien zou het deze keer toch waar zijn. We duimen voor jou, Sadish! Midden op het strand, tussen de verwoeste hutten, schoot een mooi, paars plantje omhoog. Was dit het begin van nieuw leven voor hen? We wensen het je toe, lieve Sadish, jou en de hele vissersgemeenschap. Sadish dorpje is maar één van de velen honderden, wellicht duizenden zo'n dorpjes. Wat een geluk dat Sadish als kind ooit eens Santosh Vander Biest heeft ontmoet!                                                

Christel

Puja in New Nemmeli Kupam   (5 oktober2005)

Alle huisvrouwen van New Nemmeli Kupam kwamen vorige week samen voor de Puja. Een Puja is een ceremoniële gebeurtenis. Er werd aan de goden om voorspoed gevraagd voor het nieuwe dorp. De rituele samenkomst staat vol van symboliek. De plaats van het nieuw te bouwen dorp werd als het ware ingewijd. Sla er de foto's maar eens op na ...

Sfeerbeelden  (27 september 2005)

We willen jullie alvast nog wat sfeerbeelden weergeven van het leven in New Nemmeli Kupam. Foto's die recent werden genomen, want het is wel duidelijk dat de voorzitter van SOS Sadish de vinger aan de pols houdt ... En tiens, wat is het verhaal achter onderstaande mysterieuze foto? Klik erop en je komt het te weten ...

We're back!   (13 september 2005)

Twee maanden lang zijn we uit de ether geweest, maar nu zijn we er weer! Twee maanden lang stilgezeten? Niets is minder waar: achter de schermen van ons project is keihard gewerkt om te verwezenlijken waar het ons allemaal om te doen was en is: New Nemmeli Kupam terug op de kaart zetten! Hier kan je alvast de laatste stand van zaken te weet komen ...
En in het Engels klinkt dit zoals onderstaand ...

Dear Mon,

The current status at SOS Sadish is as follows:

1.The drawings of the houses and the village has been prepared and Discussed with the District Collector.The DC has informed us that the land allotted consists of a piece of land which is occupied by some private party who has also made a brickwall boundary on the land on the right side of the village.The evacuation and hand over of this piece will take time and the balance of the land is ready.accordingly the DC has advised us to make changes in the plan submitted by us to makke all the houses in the land presently available and take on the common facilities at a later stage since the takeover of the other land will take few months and in the meantime we can start the construction.

2.The FCRA account has been applied for in Indian Overseas Bank Mamallapuram and we will get the account number in 2 days.This was delayed since Kuppuswamy did not have the PAN Number.Thereafter we will get the FCRA approval.We shal be able to take the remittance in another 20 days approx.

3.We had discussed the construction rates in Mamallapuram which I will finalise after the drwings of the houses are approved by the DC this week.The architect has already been engaged and he has prepared the drawings.

4.After all the initial activities are completed this month and remittance of money made from tour side,I will go and get the work started and systems set up so as to enable a smooth work flow.Please let us know when you can remit money to The sadish Foundation,in Mamallapuram.


Thanks and Regards,
Sushil Kaudinya

SUSHIL KAUDINYA
B.com,FCA
Director
AVERINCITE ASSOCIATES PVT. LTD 
18/21,Old Rajinder Nagar,
New Delhi-110060 (India)

Zomer 2005: Mon is weer ter plaatse! In deze rubriek kan je er alles over lezen:

• Pater Joseph Romald (29 juni 2005)

Schitterend nieuws !

Ik kreeg zopas deze middag van Ganesan een telefoontje dat de Indische overheid de terreinen heeft toegewezen en goedgekeurd en dat onze adoptie van New Nemmeli Kuppam, waar ik in januari de aanvraag had voor ingediend en een overeenkomst had ondertekend, werd bevestigd. Ik ga begin juli, samen met Ganesan en Mr.Kupuswami, de officiële documenten in Kanchipuram ondertekenen en dan kunnen we met het grote echte werk beginnen.

Zoals ik in mijn vorig schrijven liet weten zou heel binnenkort ook die speciale FCRA rekening in orde zijn zodat het geld uiteindelijk zo snel mogelijk kan vertrekken naar diegenen waar het voor gegeven is: onze vissersvrienden in New Nemmali Kuppam.

Tot binnen kort met een eerste verslagje en foto’s van ter plaatse.

Mon

15 juni 2005: Giften voor SOS Sadish via Caritas

SOS Sadish houdt nog bijna dagelijks contact met "the fishermen" uit Mamallapuram. Onderstaand bericht kregen we enkele dagen geleden ...

" My dear respected loving elder brother mon,
How are you? Health? Business ? Family? Here we fine in your lovely care. In the fishing village every works goes fine, and they go for fishing every day. Kuppusawmy and me went to Kancheepuram.  The district collector will going to give the all permissions as soon as possible, coming Monday I will try to send you some important papers by courier service, also send the permissions to Delhi, to get the bank permit for the funds transaction for the village. Now the government officials making measurements, to give place for the families, They are doing the measurement 3days. I hope the government will give the place opposite to the East Coast road, So the houses will be safe. In 25days we hope everything will be over peacefully. When will you coming to India before August 2005? Give our regards to your family and friends and friend Willams, Kindly write about his health. How he is? And his back pain? As soon I will phone you.
Write to me if you have some needful matters. Reply me soon.

Yours ever loving"
Ganesh, kuppuswamy , Sathish. & Fishermen villagers.

Hopelijk is de administratieve molen nu voorgoed aan het rollen ...

SOS Sadish terug thuis

De Indische administratieve wereld steekt voorlopig wat stokken in de wielen in de realisatie van ons project. Vastberaden en met de nodige koppigheid wordt door SOS Sadish echter verder gewerkt om het Indisch vissersdorpje terug op de kaart te zetten. Lees er hier alles over ...

SOS Sadish was met pasen terug in Mamallapuram !

Mon was twee weken lang in India. Eerst en vooral trok hij echter naar Mamallapuram. Het werd een hartelijk weerzien. Dat er nog heelwat werk aan de winkel is, blijkt uit volgend relaas. Je kan hier alvast ook wat foto's bekijken.

Op zijn tweede dag in Mamallapuram gingen de vissers (samen met Mon) op visvangst (met de nieuwe boten), wat een heuglijk moment voor iedereen was. Pik alvast wat sfeerbeelden van het vissersleven mee. Je ziet er het leven 's morgensvroeg met o.m. de eerste visvangst, het nieuwe terrein en hoe de "nieuwe-voorlopige" hutjes er uitzien (als vervanging van de kartonnen bidonville).

Uit het archief:

Het is nu een feit ! SOS Sadish is de eerste buitenlandse privé organisatie die van de Indische overheid de toestemming heeft gekregen om een ganse vissersgemeenschap, in het door de tsunami getroffen gebied, te adopteren ! Mon kreeg het goede nieuws vanuit Abu Dhabi van zijn goede vriend Marc Vanden Reeck (Ambassadeur van België). Onze ambassadeur heeft tijdens een onderhoud bij zijn Indische collega, Mr.Sudhir Vyas, Ambassadeur van India in Abu Dhabi "ons" verhaal en "onze" verwachtingen eens "diplomatisch" onder woorden gebracht. Meneer Vyas contacteerde onmiddellijk de verantwoordelijke  personen die Mon twee weken geleden ontmoet had. Mét resultaat : de Ambassadeur van India in Abu Dhabi heeft zopas met grote vreugde aan zijn Belgische collega laten weten dat de vereniging "SOS Sadish", uit België/Frankrijk, de toekenning heeft gekregen om New Nemmeli Kuppam te adopteren ! Dat zo'n erkenning niet evident is, mag blijken uit volgend artikel uit de Hindu Times van maandag 17 januari.

Het project SOS Sadish laat blijkbaar niemand onberoerd. Dat blijkt uit de vele reacties en de massale respons op onze oproep. Dat het écht een uitzonderlijk project is, blijkt uit deze bedenkingen van de initiatiefnemer van de actie, Mon Van der Biest. Hieruit blijkt ook dat er geen stap terug is ... Ons project wordt stilaan een voorbeeldproject genoemd.

Mon is ondertussen terug van zijn blitz bezoek aan Mamallapuram. Onderstaand kan je nog eens zijn belevenissen op de voet volgen ...